Ayon sa di pa napapatunayang paga-aral, ang kabaklaan daw nagsisimula sa paligid na kinamulatan mo. Siguro nga. Kapag tinatanong ko ang mga kaibigan ko kung kanino sila unang nakaranas at saan, mahigit sa kalahati, kaibigan o kamaganak ang sagot. Mas madalas pa, sa mismong kapitbahayanan o sa aktwal na bahay pa nga nila. Nakikitango na lang din ako, kasi ako, ganito rin ang naging karanasan.
Pangalan at isang litrato na lang ang nakilala ko bilang ina. Namatay siya isang linggo pagkatapos niya akong isilang. Kumplikasyon daw sa panganganak. Kawawa nga ang Papa ko; disiyete ama na siya, disiotso may asawa na, bago magdisinuebe, balo na.
Nasa kolehiyo pa rin siya noon, may hawak na sanggol (ako yun) habang nagi-eksamen. Wala kasing maiwanan, nagiisang anak lang din siya samantalang nasa ibang bansa na ang pamilya ng ina ko.